Cokół przy belce podwalinowej — pionowy układ płyt GS MW S/CH, wariant II

Funkcja węzła

Wariant II cokołu z większym wysunięciem to rozwinięcie wariantu I (str. 16), w którym płyta warstwowa z wełną mineralną GS MW pracuje w pionowym układzie, a okapnik OB-13 ma zwiększone wysunięcie d=60–100 mm. Rozwiązanie stosowane dla:

• Wysokich elewacji (>8 m) — większy odrzut wody opadowej z dłuższej fasady.
• Terenów otwartych (pola, parki przemysłowe) — silniejsze parcie wiatru → intensywniejszy rozbryzg.
• Agresywnego klimatu — strefy nadmorskie i podgórskie ze zwiększonymi opadami.

W porównaniu do wariantu I:

• Większe wysunięcie = mocniejszy efekt “daszka” i lepsza ochrona dolnej krawędzi panelu.
• Bardziej widoczne wizualnie — projekty premium często wybierają wariant I dla minimalistycznej estetyki.

Krytyczne aspekty montażowe

• OB-13 przedłużony wymaga mocniejszej kotwy do belki podwalinowej — kołki rozporowe lub nity stalowe Ø6 zamiast typowych 4,8 mm.
• Pas drenażowy w gruncie poniżej okapnika OB-13 — kostka brukowa lub żwir na szerokości okapnika; bez tego rozbryzg z terenu powraca pod budynek.
• Łączenie OB-13 → OB-10 identyczne jak w wariancie I.
• Pianka montażowa PURS (poz. 08) w pasie 5–10 mm między belką podwalinową a panelem.
• Sprawdzenie ze statyką — dłuższy OB-13 oznacza większą powierzchnię narażoną na parcie/ssanie wiatru; w III/IV strefie wiatru wymagane są dodatkowe kotwy.

Występuje w typowych systemach ściennych GS MW S oraz GS MW CH.

Dokumentacja

Katalog Techniczny GS MW S/CH/U (Gór-Stal 2025), strona 17 — Cokół przy belce podwalinowej, pionowy układ płyt, wariant II (d=60–100 mm). Skala 1:5.

Komponenty w tym węźle