Cokół przy belce podwalinowej — pionowy układ płyt GS MW S/CH, wariant I

Funkcja węzła

Cokół to dolna krawędź ściany hali — newralgiczne miejsce narażone na wodę opadową (rozbryzg z gruntu) oraz wilgoć kapilarną (jeśli belka podwalinowa wystaje ponad teren). Detal opracowano dla płyt warstwowych z wełną mineralną GS MW S/CH w układzie pionowym.

Wariant I (głębokość wysunięcia d=20–60 mm) stanowi standard dla większości obiektów przemysłowych:

1. Belka podwalinowa (poz. 03) żelbetowa lub stalowa z izolacją (zalanie posadzki, ocieplenie boczne).
2. Profil cokołowy (poz. 02) stalowy, podpierający dolną krawędź panelu.
3. Okapnik OB-13 (poz. 05) = obróbka cokołowa z kapinosem; wystaje d=20–60 mm poza lico fasady dla odrzutu wody opadowej.
4. Okapnik OB-10 (poz. 04) opcjonalny pas dolnej krawędzi nad cokołem (gdy fasada wystaje nad belką).
5. Obróbka maskująca OB-08 (poz. 06) od strony wnętrza maskuje połączenie panel–belka.

Krytyczne aspekty montażowe

• Wysunięcie OB-13 d=20–60 mm — wariant I daje dyskretne wysunięcie (wizualnie minimalne), wystarczające w typowych warunkach (bez dużej elewacji ku górze). Dla wyższych ścian lub silniejszego zacinającego deszczu zalecany wariant II z d=60–100 mm (strona 19).
• Łączenie OB-13 → OB-10 uszczelnione silikonem neutralnym (poz. 11) + nity 4,0×8,0 (poz. 10) co 200 mm.
• Pianka montażowa PURS (poz. 08) w pasie 5–10 mm między belką podwalinową a panelem — blokuje kapilarne podciąganie wilgoci.
• Taśma PES (poz. 07) w styku panelu z profilem cokołowym.
• Drenaż w strefie cokołu — w terenach z wysokim poziomem wody gruntowej liniowa kratka odpływowa w pasie 1 m od fasady; bez tego rozbryzg podchodzi pod budynek po opadach.

Występuje w typowym systemie ściennym GS MW S/CH (niepalna A2).

Dokumentacja

Katalog Techniczny GS MW S/CH/U (2025), strona 16 — Cokół przy belce podwalinowej, pionowy układ płyt, wariant I. Skala 1:5.

Komponenty w tym węźle