Narożnik zewnętrzny 90° — pionowy układ płyt GS MW S/CH (wariant I)

Funkcja węzła

Narożnik zewnętrzny 90° to najczęstszy detal ściany hali — spotkanie dwóch prostopadłych płaszczyzn elewacji. W układzie pionowym płyta warstwowa z wełną mineralną GS MW S/CH każdej ze ścian kończy się przy słupie narożnym, a przestrzeń między panelami a słupem wypełnia wełna mineralna.

Geometria:

1. Słup narożny (poz. 02) stalowy lub żelbetowy — element konstrukcyjny przenoszący obciążenia z obu ścian.
2. Płyty pionowe (poz. 01) każdej ze ścian kończą się na słupie z odstępem ~30–50 mm.
3. Wełna mineralna (poz. 06) wypełnia przestrzeń między panelami a słupem.
4. Obróbka OB-03 (poz. 03) od zewnątrz maskuje styk i daje gładką krawędź wizualną; szerokość zwykle 250–300 mm.
5. Obróbka OB-02 (poz. 04) od wnętrza analogicznie zamyka detal.

Krytyczne aspekty montażowe

• OB-03 (zewnątrz) mocowany nitami / wkrętami do blach co 200–300 mm; uszczelnienie spoiny z panelem silikonem neutralnym + taśma PES (poz. 05).
• Wełna mineralna (poz. 06) ma krytyczne znaczenie — eliminuje mostek cieplny w narożniku (gdy stalowy słup o λ ≈ 50 W/m·K kontaktuje się bezpośrednio z izolacją z wełny); bez niej narożnik staje się zimą punktem wykraplania.
• Strefa krawędziowa wiatru — w pasie 3 m od narożnika ssanie wiatru jest większe; należy zagęścić łączniki o 50% w obu ścianach (wg PN-EN 1991-1-4 strefa C).
• Łączenie OB-03 + OB-02 — w narożniku 90° obróbki spotykają się; nie łączyć ich na styk (geometria nie pasuje), pozostawić szczelinę 3 mm uszczelnioną silikonem.
• Kompresja wełny mineralnej — wełnę wprowadzać bez nadmiernej kompresji (max 20% pierwotnej objętości); zbyt silne ściśnięcie pogarsza λ wełny i osłabia jej sprężystość (nie wraca po wibracjach).

Występuje w typowych ścianach hal z pionowym układem płyt GS MW S i GS MW CH.

Dokumentacja

Katalog Techniczny GS MW S/CH/U (Gór-Stal 2025), strona 19 — Narożnik zewnętrzny 90°, pionowy układ, Wariant I. Skala 1:5.

Komponenty w tym węźle